Mijn zoon van 11 vraagt steeds vaker om spelletjes in de leeftijdscategorie 16+ en 18+. Het wordt steeds moeilijker om weerstand te bieden aangezien veel kinderen in zijn omgeving wel deze spelletjes mogen spelen van hun ouders.
Zijn deze spelletjes nu echt zo schadelijk en zo ja hoe kan ik hem ervan overtuigen dat het gewoon beter is om ze niet te spelen?







Reacties
Het valt mij op dat in deze reactie, hoe informatief ook, niet echt wordt ingegaan op een belangrijk deel van de vraag: hoe overtuig ik mijn zoon dat hij bepaalde spellen niet mag spelen.
Als ouders zijn we bezorgd genoeg, maar hoe breng je dat over?
Als je als ouder vindt dat bepaalde spellen niet gepast zijn, moet je dat duidelijk aan je kind laten weten. Geef aan wat voor u de regels zijn, en leg uit waarom zulke spellen nog niet gespeeld mogen worden. Bijvoorbeeld omdat u vindt dat er te veel agressie in een spel zit, of te veel seks, of te grof taalgebruik. De PEGI classificatie, die gebaseerd is op onderzoek naar de effecten van games op kinderen, helpt u daarbij.
Uit onderzoek is bekend dat "regels stellen en dingen verbieden" ertoe leidt dat kinderen de verboden spellen dan stiekem gaan spelen. Een combinatie van regels afspreken en uitleggen waaróm bepaalde dingen verboden zijn, werkt beter.
Bij het overtuigen van uw kind is het ook belangrijk om te luisteren naar wat hij of zij er zelf van vindt. Probeer in te schatten of uw kind voldoende afstand kan nemen van grove acties die in games voorkomen, en of hij/zij niet eindeloos achter de computer blijft zitten met een nieuwe game.
Als u denkt dat uw kind wel tegen een stootje kan, kunt u bij het overtuigen enigszins onderhandelen. Een andere game met een passende leeftijdsclassificatie die ook veel uitdaging biedt, kan dan een goed alternatief zijn. Ook kunt u bijvoorbeeld afspreken dat een 16+ game onder uw toezicht gespeeld mag worden als uw kind 15 wordt.
Ik ben zelf nu 14, en mijn ouders zaten destijds ook te zeuren over die games: dat ik straks nog agressief en verslaafd zou worden. Ik game nu al een paar jaar, en ik ben nog steeds niet agressief of verslaafd. Toch blijven ze maar zeuren: op tv zagen ze laatst een Zembla uitzending over gamen, en ja hoor, alle "slechte" dingen kwamen door het gamen.
Ik snap best wel dat ze het beste voor je willen, maar toch: ze zouden mij toch meer moeten geloven dan de tv.
er word te veel gekeeken naar de mindere dingen en nadelen van gamen en dat is dus niet egt eerlijk. het is niet echt slecht hoor maar er is ook een socialen kant vaak heel erg sociale kant met headsets en zo en als je je kind echt goed kent dan weet je of hij het aan kan of niet en ik weet dat dat zo is;) dit is mijn mening
ik ben 13 ik speel al 4 jaar schiet spellen kben een beetje verslaafd maar mijn ouders worden er niet gek van omdat ik bij het spel "War Rock Een headset gebruik dan praat ik met Iemand uit Noorwegen En Amsterdan Ect. Dus Ze vinden dat ik dan sociale contacten Heb dat vinden hun belangrijk... En als ik later een kind krijg geef ik hem meteen een headset zot dat hij sociaal is... wel toezicht houdend natuurlijk. i.v.m Porno
gtzz Brian