Met het woord 'verslaving' moet je ontzettend oppassen. Het is een begrip uit de psychiatrie, waar duidelijke criteria voor zijn. Bij problematisch game-gedrag (waar vaak de meeste zorgen over zijn, qua mogelijke verslaving) wordt meestal niet voldaan aan die criteria.

Wat niet wegneemt dat excessief en problematisch gamen wel degelijk bestaan natuurlijk. Of dat het geval is, kun je nagaan met een online test, zoals Test je game-gedrag van het Trimbos instituut.

Vaak: een ander probleem

Excessief of problematisch gamen is vaak een symptoom van een dieper liggend probleem.

Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor bij kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum (omdat die zich veilig kunnen voelen in de game-wereld, waar duidelijke regels gelden).

Het kan ook voorkomen bij gewone (niet autistische) tieners, die vluchten uit de werkelijkheid, omdat ze die niet goed aankunnen. Het gamen kan dan een symptoom zijn van een depressie. Of omdat ze gepest worden.

Verslaving doet er niet toe

Wanneer mediagebruik tot problemen leidt, moeten die problemen worden aangepakt. Of je het nu verslaving noemt of niet. (Vanzelfsprekend kan autisme niet genezen worden. Maar als daar sprake van is, moet daar de aandacht op gericht worden, en niet op het gamen an sich.)