Onze dochter heeft foto's van zichzelf via WhatsApp naar een jongen gestuurd. Hij heeft ze doorgestuurd naar andere jongens. Het zijn foto's van haar waarbij ze weinig kleren aan heeft. De belangrijkste delen zijn bedekt, maar toch. Ze heeft er spijt van en geeft aan het nooit meer te doen en we denken haar te geloven. Het probleem is dat we de rest van ons vertrouwen in haar kwijt zijn. Dat komt vooral door het kiezen van (in onze beleving) de verkeerde vrienden. We zoeken hulp. Iemand die aan haar duidelijk kan maken dat je in eerste instantie je veiligheid bij jezelf moet kunnen vinden. Daarnaast moet je niet "zomaar" te koop lopen met je lijf en je seksualiteit. Heeft u enig idee op welke manier we deze hulp zouden kunnen krijgen, en wat we daar precies voor zouden moeten doen?

Het antwoord van de deskundige

U maakt zich dus zorgen om uw dochter, die foto's van zichzelf heeft gestuurd naar een jongen. Op die foto's heeft ze weinig kleren aan, maar is ze niet echt bloot. Die jongen heeft de foto's weer doorgestuurd aan anderen. Tot zover was het duidelijk. Maar sommige dingen waren niet helemaal duidelijk. Bijvoorbeeld:

  • U vertelde niet hoe u het ontdekt heeft. Heeft uw dochter het zelf verteld, of heeft u in haar telefoon gekeken?
  • U zei dat ze spijt heeft. Maar waarom was dat nodig? Was dat omdat ze ontdekte dat die jongen haar foto's heeft doorgestuurd aan andere jongens, of omdat u haar heeft verteld dat ze iets heeft gedaan wat u niet goedkeurt?
  • Waarom bent u het vertrouwen in haar kwijt geraakt? Misschien is er nog meer gebeurd?
  • U vertelde dat ze verkeerde vrienden kiest in uw ogen. Wat is er precies mis met die vrienden?

Omdat ik het antwoord op die vragen niet weet, moet mijn antwoord dus wat globaal blijven, en kan het zijn dat het niet helemaal aansluit op uw situatie. Tegelijkertijd zijn die vragen handig voor uzelf, om nog wat helderder te krijgen wat nu eigenlijk het probleem is.

Schakel niet meteen professionele hulp in

Nu uw eigen vraag. U wilt weten hoe u hulp kunt krijgen, en hoe dat verder werkt. Ik vind het moeilijk om die vraag te beantwoorden, en wel om de volgende reden. U denkt dat het goed is om haar te corrigeren in haar vrienden-keuze, en hoe ze die vriendschappen vormgeeft. Ik begrijp alleen niet zo goed waarom ze dat zou moeten horen van een professional. U weet zelf heel goed wat u aan haar wilt doorgeven. Uw normen en waarden zijn belangrijk, en zo te zien geeft u die ook al door aan haar. En niet alleen nu, maar de afgelopen 14 jaar al, toch? Wat zou een professionele hulpverlener daar nog aan toe kunnen voegen?

Waarom vertrouwt u uw kind niet meer?

Maar misschien is er meer aan de hand. U zei dat u haar niet kunt vertrouwen. Waarom niet? Zijn er in het verleden dingen gebeurd waardoor u denkt dat nú toch echt het moment gekomen is om professionele hulp in te roepen? Oftewel: was het versturen van die seksueel getinte foto's misschien de druppel?

Seksueel getinte foto's zijn niet zorgwekkend

De reden dat ik vroeg of er misschien meer aan de hand is, is omdat dit gedrag (het versturen van die seksueel getinte foto's) op zich niet zo raar is. Meisjes van haar leeftijd zijn hun seksualiteit aan het ontdekken. Ook als ze opgevoed zou zijn met een norm die dit niet toe zou laten, kun je niet voorkomen dat deze ontwikkeling plaatsvindt. In principe is het dus geen zorgwekkend gedrag.

Praat over de gevoelens van uw kind

Ze heeft nu zelf ook geleerd dat het niet veilig is om zomaar dit soort foto's naar iemand te sturen, omdat je die persoon wel moet kunnen vertrouwen. In dit geval heeft hij die beelden doorgestuurd aan anderen, waardoor zij beschaamd is. Háár vertrouwen in die jongen is beschaamd. (Wat dus iets anders is dan uw vertrouwen in uw dochter.) Had ze overigens 'verkering' met hem? Of wat het zomaar een lolletje? Dat maakt allemaal uit. Maar hoe dan ook: daar kunt u met haar over praten. Over hoe dat voelt, dat je niet voldoende weet of iemand jouw vertrouwen wel waard is. Ik raad u aan om daarbij meer vanuit haar gevoelens denken dan vanuit uw eigen gevoel dat ze 'over de grens' gegaan is. Over úw grens. Veel belangrijker is dat anderen (die jongens) over háár grens gegaan zijn. Dat moet ze verwerken. En u kunt daarbij helpen. Niet zozeer door te vertellen hoe u wilt dat zij haar leven leidt, maar door haar te helpen zelf te bepalen wat haar eigen grenzen zijn. En hoe je die kunt handhaven. De veiligheid die u zo belangrijk vindt, moet haar eigen behoefte zijn. Anders werkt het niet.

Wees een vertrouwenspersoon

De opvoeding van jonge pubers is anders dan die van jonge kinderen. U kunt haar niet meer vertellen wat ze wel en niet moet doen: hoe strenger u bent in het aangeven van grenzen, hoe minder ruimte ze krijgt om zélf te bepalen wat zij belangrijk vindt. Ze gaat zich dan vooral verzetten tegen u, of zich verstoppen. Dat is het laatste wat u wilt. Het zou, en dat is misschien wel even wennen, meer kunnen opleveren als ze u als vertrouwenspersoon ziet. Deze vorm van opvoeden kan alleen als ze een normale ontwikkeling doormaakt. Als ze minder begaafd is, of in het verleden misbruik heeft meegemaakt, dan is het een ander verhaal. In dat geval zou ik via de huisarts een verwijzing vragen voor een kinderpsycholoog die met pubers kan werken, en die u helpt in de seksuele opvoeding. Dat aspect heeft dan extra aandacht nodig.

Leren van deze ervaring

Maar nogmaals: als ze normaal begaafd is, en er geen problemen zijn die u nu niet verteld heeft (waardoor u zo zorgelijk bent), dan is er eigenlijk niet zoveel aan de hand. Het enige is dat ze op een positieve manier leert van deze ervaring. Zonder dat ze uw straf daar nog eens bovenop krijgt. Ze hoeft zich niet te schamen voor het feit dat ze zich seksueel ontwikkelt, maar ze moet juist alle vrijheid krijgen om zélf te bepalen wat goed voor haar is. Meer informatie:

Succes!

U kunt hieronder reageren op het artikel of u kunt zelf een vraag stellen aan een deskundige. Lees voor het stellen van een vraag ons privacystatement.

Reageer