Leeftijd:

13-16 jaar

Categorie:

Gamen , Geweld , Verslaving

Trefwoorden:

zorgenkinderen, agressie, xbox

Mijn zoon is 14 en heeft zelf gespaard voor een Xbox. Vanaf het moment dat dat ding het huis in kwam, is het een ander kind geworden. Hij gamet non-stop, en met zijn headset op scheldt en vloekt en tiert hij erop los. Zodra ik er iets van zeg, krijg ik zelf de volle laag. Als hij te ver gaat, haal ik zijn Xbox van zijn kamer af. Maar aangezien hij een kop groter is dan mij, en érg agressief wordt op het moment dat ik hem wil weghalen, stel ik dat uit tot het moment dat hij naar school gaat. In het begin was hij hem een paar dagen of een week kwijt. Inmiddels zijn we zover dat hij hem een maand kwijt raakt. Op het moment dat hij de Xbox niet heeft, is het een lief jong. Sinds afgelopen maandag heeft hij hem (na een maand) weer terug en begint alle ellende weer van voren af aan. Hij is gisteren alweer te ver gegaan, zodat hij weet dat hij hem weer kwijt is. Het vervelende is dat ik de Xbox niet van zijn kamer kan halen, want hij bedreigt me en slaat me als ik al in de buurt kom. Uit angst dat het helemaal uit de hand loopt, laat ik hem staan. Doordat hij een wachtwoord op de Xbox heeft gezet, kan ik er geen tijdslot op zetten. Nu zet ik af en toe de router beneden uit, maar dat betekent dat ik telefonisch niet bereikbaar ben (mijn ouders zijn oud dus dat kan ook niet). Ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij wordt ouder en sterker en ik vraag me af waar de toekomst naartoe gaat.

Het antwoord van de deskundige

U vertelde dat uw 14-jarige zoon op zich een lieve jongen is, maar dat de Xbox een totaal ander mens van hem maakt. Het eerste probleem is dat hij niet meer kan stoppen als hij eenmaal begonnen is, en het tweede probleem is dat het zoveel agressie bij hem losmaakt. Zowel tegenover zijn medespelers, waar hij tegen scheldt en vloekt en tiert (of misschien wel tegen zichzelf, of het apparaat, als iets hem niet lukt), maar ook tegenover u, als u de Xbox afpakt wanneer u het te ver vindt gaan.

Ongeremd gedrag

Ik denk dat beide problemen terug zijn te voeren tot één onderliggend probleem, namelijk ongeremdheid. Door de Xbox gaat uw zoon helemaal los, zowel qua tijdsbesteding als qua emotioneel gedrag, wat zelfs in agressie kan ontaarden. Het lijkt me dat u zich terecht zorgen maakt, zeker gezien het feit dat hij u bedreigt en slaat. Dat moet echt stoppen. Af en toe de Xbox afpakken werkt niet, zoals u al gemerkt heeft. Het geeft ruzie en gedoe, en zodra hij hem weer terug heeft, begint de ellende weer van voren af aan. Maar wat dan?

Vragen

Om te beginnen heb ik een aantal vragen. Ik stel ze aan u, maar u kunt ze ook aan uzelf stellen. Misschien dat ze verhelderend kunnen werken.

  1. Maakt het nog uit wélke games hij speelt? Sommige jongeren hebben bij bepaalde games een korter lontje dan bij andere games. En vertoonde hij zijn problematische gedrag ook al eerder, toen hij nog gamede op een ander medium dan de Xbox?
  2. U kunt zich afvragen wat er eigenlijk met uw zoon aan de hand is, waardoor hij dit gedrag vertoont. Want bijna alle jongeren die overmatig gamen en daarbij agressief gedrag vertonen, hebben onderliggende problemen. Zoals depressieve klachten, eenzaamheid, autisme, of gepest worden op school. Vaak hebben deze problemen tot gevolg dat jongeren ‘vluchten’ in het spelen van games, waardoor ze minder last hebben van hun negatieve gevoelens. Het lastige is overigens dat jongeren die veel gamen, daar zélf meestal niet zo’n probleem mee hebben. Ze ervaren vooral problemen als hun ouders erover beginnen, of grenzen gaan stellen. Op korte termijn kunt u dus waarschijnlijk niet verwachten dat uw zoon zijn problemen herkent of erkent.
  3. Waar is de vader in dit verhaal? Een partner kan je steunen in het handhaven van grenzen. En bovendien zal een vader misschien wat minder bang zijn voor fysieke intimidatie. Maar misschien bent u een alleenstaande moeder? Dat maakt het allemaal nog een stuk zwaarder natuurlijk.

Hoe nu verder? Ik denk dat daar twee stappen voor nodig zijn.

Stap 1 – plan bedenken

Om te beginnen is het belangrijk dat u de regie terugkrijgt, en grenzen stelt aan zijn (ongeremde) gedrag. In uw eentje redt u dat waarschijnlijk niet. Ik raad u daarom aan om hiervoor ondersteuning te zoeken: bij een familielid, een goede vriend, op school, of bij een professional - bijvoorbeeld de huisarts, of een psycholoog. Bedenk samen een plan. In dat plan moet het gaan om twee dingen: bedenken hoe je weer grenzen kunt stellen, en hoe uw zoon gemotiveerd kan worden voor professionele hulp. Een onderdeel van het plan zou kunnen zijn dat de Xbox voorlopig even helemaal de deur uit moet. Pas als hij hulpverlening accepteert, kan de Xbox dan op een gegeven moment (te bepalen in overleg met de hulpverlener) weer opnieuw in gebruik genomen worden.

Stap 2 – plan bespreken

Vervolgens bespreekt u met uw zoon en degene die u ondersteunt (vriend of professional) dat er grote zorgen zijn over zijn situatie, dat er grenzen worden gesteld aan zijn problematische gedrag, en dat de Xbox hem (mogelijk) ontnomen zal worden, voorlopig. Zeg hem duidelijk dat het u niet gaat om de Xbox zelf, maar om het gedrag dat hij daarbij laat zien. Daar liggen andere problemen aan ten grondslag en daar heeft hij hulp voor nodig. (En mocht hij gaan steigeren dat het toch zijn eigen Xbox is, dan kunt u uitleggen dat ook de politie soms een auto in beslag kan nemen als daar extreem hard mee gereden is.) Waarschijnlijk zal uw zoon het niet eens zijn met uw beslissing, maar blijf bij uw standpunt en blijf met hem in gesprek. Laat u daarbij steunen door uw hulptroepen. Zo kan uw zoon gemotiveerd worden voor hulp en ondersteuning voor zijn onderliggende problemen.

Ik wens u veel succes!

U kunt hieronder reageren op het artikel of u kunt zelf een vraag stellen aan een deskundige. Lees voor het stellen van een vraag ons privacystatement.

Reageer