Leeftijd:

13-16 jaar

Categorie:

Sociale media

Mijn zoon van 13 communiceert intensief met gewone vrienden en beste vrienden, via social media: WhatsApp (1 op 1 en groeps-chat) en Twitter. Soms geeft hij aan te willen stoppen. Vervolgens krijgt hij dan berichtjes als: "Wat ga je doen dan?" Of: "Waarom reageer je niet, ik zie dat je online bent!" Of 10 keer achter elkaar het woordje "waarom", of "Ga je nú al slapen?'' Het maakt hem boos dat mensen niet luisteren naar zijn grens. En hij vindt het lastig om die doorgaande stroom van berichten te negeren. Ik heb met hem gesproken over dat hij de baas is over met wie hij wanneer appt. En dat negeren misschien beter werkt in plaats van toch iets terugzeggen, want alles wat je aandacht geeft groeit immers. Hebben jullie nog tips? Of een artikel dat we kunnen lezen?

Het antwoord van de deskundige

Wat uw zoon meemaakt is wat álle kinderen op dit moment ondervinden: de druk om steeds te moeten antwoorden op berichten die van alle kanten op je afkomen. De smartphone heb je altijd bij je, dus dan mag je blijkbaar geen moment meer onbereikbaar zijn... Niet iedereen kan gemakkelijk weerstand bieden aan die druk om steeds te reageren. Sterker nog: de meeste jongeren denken er niet eens over na. Ze gaan gewoon mee in de stroom. Voor tieners (tussen 12 en 17) is het namelijk heel belangrijk om mee te doen, en onderdeel te zijn van 'de groep'. Daar afstand van nemen kan onnatuurlijk voor hen aanvoelen. Pas als ze wat ouder worden, komen ze daaraan toe.

Prijzenswaardig

Dat uw zoon nú al zo goed aanvoelt hoe groot die druk is, en dat hij dat tegenover u heeft uitgesproken, is heel prijzenswaardig! Hij is zich ervan bewust hoe het werkt, én hij realiseert zich dat hij er eigenlijk niet goed weerstand aan kan bieden. Door het aan u voor te leggen, vroeg hij u min of meer om hulp. U heeft precies gedaan wat u kon doen: er samen over praten, en samen zijn gevoelens en wensen verkennen.

Praktische oplossingen

U kunt nog een stapje verder gaan, door samen te onderzoeken welke praktische oplossingen er zijn, en welke het beste werken voor hem. Dat is natuurlijk even zoeken, want er is niet één oplossing. Zo zou u kunnen afspreken dat hij op het moment dat hij het even zat is, de mobiel aan u geeft. En dat hij hem weer komt ophalen als hij dat wil. Andersom kunt u ook afspreken dat u sowieso de mobiel wilt hebben als hij gaat slapen, en als hij huiswerk maakt. Zodat hij in die periode ook niet in de verleiding komt om toch al die berichten te lezen, ook al zou hij er niet op antwoorden. Dat geeft hem rust. Maar het geeft hem vooral rust als u hem sterkt in het idee dat hij 'nee' mag zeggen. Dat hij zelf mag bepalen of - en hoe lang - hij meedoet aan die doorlopende chat-gesprekken. Misschien dat zijn vrienden zijn grens niet willen accepteren, maar dan nóg hoeft hij niets te doen wat hij zelf niet wil!

Kortom

Ik zou hem vertellen dat u trots op hem bent omdat hij zo goed weet waar zijn grenzen liggen, en dat hij die zo goed kan aangeven. Daarin is hij zijn leeftijdgenoten ver vooruit. Ook zij hebben last van die druk, maar gaan er veel onnadenkender mee om. Immers: als zij hetzelfde bewustzijn als uw zoon hadden gehad, dan hadden ze zijn grens ook kunnen accepteren. Dit is eigenlijk alles wat erover te zeggen valt. We zouden u nog tal van artikelen over groepsdruk, en het sociale gedrag van pubers, en de werking van sociale media kunnen geven, maar dit is echt waar het om gaat.

Succes!

U kunt hieronder reageren op het artikel of u kunt zelf een vraag stellen aan een deskundige. Lees voor het stellen van een vraag ons privacystatement.

Reageer